Heavenly 2 me

Er dient zich een nieuwe uitdaging aan op het gebied van biopolymeren. Het gebruik van biopolymeren in verpakkingen begint toe te nemen en hiermee de afvalstroom van bioverpakkingen ook. Het mooie van deze bioverpakkingen is dat deze met het gft afval mee kunnen, ze kunnen onder ideale omstandigheden geheel composteren.

Helaas kunnen we er nog niet vanuit gaan dat bioplastic altijd volledig af zal breken omdat deze ideale omstandigheden niet altijd aanwezig zijn. Momenteel zijn er ontwikkelingen gaande om een “trigger of ontstekingsmechanisme” aan te brengen die deze biologische afbraak in gang zet, deze ontwikkeling bevindt zich alleen nog op de tekentafel en is voor de toekomst.

De uitdaging waar wij momenteel voor komen te staan is dat de consument zich nog onvoldoende bewust is van bioverpakkingen en hoe daar mee om te gaan na gebruik. Hierdoor komen bioverpakkingen in hetzelfde recycle proces als aardolie gebaseerde kunststoffen terecht. Dit levert een mix van Biosfeer en Technosfeer materialen op waardoor ze beide onbruikbaar worden. Ter verduidelijking van bioverpakkingen is momenteel gekozen voor het kiemplant logo; hiervan is echter niet elke consument op de hoogte. Wellicht dat het aanpassen van de kleur van deze verpakkingen een betere oplossing zal bieden…

Kan iemand mij vertellen of dit onderwerp besproken is tijdens het C2C congres? En of er initiatieven zijn om dit probleem op te lossen?

Zie ook:

Mitsen en maren inzamelen Kunststof verpakkingen

Vooropgesteld dat ik vind dat elk initiatief op duurzame ontwikkelingen moeten worden toegejuicht loop ik toch af en toe tegen een muur in mijn industrie.

Zo ook tijdens de kunststoffenbeurs in Düsseldorf afgelopen maand. Het was fantastisch om te zien hoeveel stands het thema duurzaamheid hadden geadopteerd. Dit was ook redelijk onverwacht te noemen gezien het lage resultaat wat een zoekactie biopolymeren, duurzaamheid, green op de beurssite opleverde. Bij navraag over de genomen initiatieven van deze groen exposerende multinationals waren de uhhms en hmms helaas niet van de lucht. De meeste mensen bleken totaal niet op de hoogte te zijn en konden je tevens ook niet verwijzen naar de alwetende personen binnen hun bedrijf. Er waren er zelfs bij die op vertrouwde toon durfde te zeggen dat het waarschijnlijk alleen een marketing actie betrof, het is tenslotte een hot item en je moet met de trends mee gaan…hetgeen zoals je je kan voorstellen mij bijna groen deed aanlopen van irritatie!

Op z’n minst heeft deze opmerking inmiddels al voor wat interessante discussies gezorgd…want wat zou nou de drijvende kracht achter deze ontwikkelingen moeten zijn? De een zegt geld verdienen, de ander om de wereld te verbeteren. Gelukkig is het niet zo zwart wit en zoals bij veel dingen is het mooiste resultaat volgens mij te behalen uit de combinatie van deze factoren. Geld verdienen is voor elk bedrijf van belang en bedrijven met goede initiatieven horen daarvoor absoluut beloond te worden. Toch vind ik het persoonlijk veel leuker om met iemand te praten die achter zijn product staat en het niet alleen verkoopt om er rijk van te worden. Het zou zo zonde zijn als achter de stotterende verkopers briljante producten ontwikkeld werden die geen kans van slagen hebben door passieloze verkopers. Ik ben ervan overtuigd dat deze multinationals hun miljoenen goals veel sneller zullen bereiken met gepassioneerd personeel en het mooie gevolg hiervan zal zijn dat “goede” polymeren sneller hun stempel om onze markt zullen drukken. Dus hoge heren in de Chemie…motiveer uw personeel voor meer winst en een betere wereld.

En mocht het jullie nu zelf niet lukken om uw personeel te inspireren hoop ik dat u ze naar het DPI congres zal sturen…een sterke verkoper die weerstand kan bieden aan de overtuigende lezing van Michael Braungart!